گل گاو زبان
گیاهی است چند ساله و دارای ریشه‌های نیمه غده‌ای که بطور عمودی تا عمق ۵۰ سانتیمتر در خاک فرورفته‌است و بعلت داشتن ریشه‌های اصلی و فرعی در اعماق خاک مقاومت آن در برابر خشکی خاک زیاد است. برگهای آن زبانه‌ای و پوشیده از خارهای ظریفی است که به آن حالت خشن می‌دهد و به همین علت به گاوزبان معروف است. گلهای آن به رنگ قرمز خوشرنگی است که پس از خشک شدن به رنگ آبی تیره در می‌آید .گل گاوزبان در ارتفاع ۶۰ تا ۲ هزار و ۵۰۰ متر از سطح دریای آزاد می‌روید 
اهمیت داروئی گل گاو زبان
انجیراستور: این گیاه حاوی مواد موسیلاژ، قندی، تانن و ترکیبات فنلی و نیز مقدار کمی آلکالوئید است (آرام بخش). گیاه گل گاو زبان به عنوان یکی از غنی ترین منابع اسیدهای چرب اصلی بشمار می رود بطوریکه از آن به عنوان غنی ترین منبع شناخته شده برای گاما اسید لینوئیک در نزد بشر معرفی شده است.

گاوزبان حواس پنجگانه آدمی را تقویت می‌کند. دمکرده آن نشاط آور بوده و رنگ رخسار را باز می‌کند. سینه را نرم می‌کند. تنگی نفس و دردگلو را شفا می‌دهد. دلهره و وحشت را از بین می‌برد. غم و غصه را کم کرده و برای کسانی که با خود حرف می‌زنند بسیار خوبست. از برگهای تازه آن برای درمان جوشهای چرکی دهان و درمان برفک استفاده می‌شود .

 

روش کشت و داشت گل گاو زبان

شرایط آب و هوایی کوهستانی سردسیر و نیمه مرطوب که در طول بهار و تابستان دارای بارانهای متناوب هستند، برای کشت این گیاه مفید است. کشت گاوزبان در دو فصل پائیز و بهار انجام می‌شود و بهترین روش کاشت بذر در فصل پائیز است. عمق کاشت ۱۲ سانتیمتر و فاصله میان بوته‌ها ۴۰ تا۵۰ سانتیمتر و فاصله میان ردیف‌ها ۶۰ تا۷۰ سانتیمتر است. میزان مصرف بذر در هر هکتار ۴ کیلوگرم است. عمر مفید بوته گاوزبان ۲ سال و بیشینه عمر آن ۴ سال است.

بذور گل گاوزبان طی ۵ تا ۲۱ روز و در دمای ۲۱ درجه سانتیگراد جوانه می زنند. گل گاو زبان را می توان از اوایل تا اواخر بهار در داخل خانه یا مستقیما خارج از خانه پس از آن که خاک گرم شد کاشت. کشت در داخل خانه بطور معمول ۴ تا ۸ هفته قبل از کشت بیرون انجام می گیرد. بذور در عمق ۳ سانتیمتر در سینی کشت یا گلدان حاوی خاک کمپوست دار کاشته شود. اطمینان حاصل شود که بستر کشت مرطوب باشد ( اما خیس نباشد). اطراف ظروف کشت را با پلاستیک بپوشانید تا جوانه زنی بهتر صورت گیرد. برای انتقال نشای گل گاو زبان دقت شود تا به ریشه های آن صدمه وارد نشود. اگر می خواهید کشت این گیاه را بصورت مستقیم در مکان اصلی انجام دهید بهتر است خاک مناسب را بخوبی شخم زده و بذور را کمی عمیقتر یعنی تا عمق ۱۰سانتیمتری کشت کنید. ۴۰ تا ۵۰ سانتیمتر بین هر گیاه و بین ردیفها ۶۰ تا ۷۰ سانتیمتر فاصله قرار دهید و بخوبی آبیاری را انجام دهید. گیاهچه ها پس از جوانه زنی بسرعت رشد کرده و از علفهای هرز بخوبی قابل تشخیص می شوند.

تاریخ کاشت بذر از اواخر اسفندماه تا خردادماه است چنانچه منطقه دارای زمستان خیلی سرد نباشد عملیات کاشت را می توان در پاییز انجام داد که در این صورت گیاهان سبز شده در اردیبهشت سال بعد به گل می نشینند درحالی که گیاهان کاشته شده در بهار هیچ وقت زودتر از ماه تیر گل نمی دهند. اما زمینهای کوهپایه ای برای کشت آن مناسبتر است.

شرایط مناسب آب و هوایی هنگام گلدهی گل گاوزبان و رعایت اصول بهزراعی از مهمترین دلایل افزیش برداشت گل گاوزبان می باشد. وجین علفهای هرز مزارع گل گاوزبان، به دفعات باید انجام گیرد.

 

همه چیز درباره کشت گیاه گل کلم

 

در مناطقی که بارندگی به اندازه کافی و پراکندگی بارش آن مناسب باشد، کشت به صورت دیم صورت می‌گیرد. اما در مناطق خشک نیاز به آبیاری مرتب است. مهم‌ترین آفت این گیاه کرم برگ‌خوار است که بیشترین خسارت خود را در زمان برداشت به گیاه می‌زند و چون در این زمان مبارزه شیمیایی صلاح نیست، لازم است از مبارزه زیست شناختی استفاده شود.

 

همه چیز درباره کشت گل لاله

 

 مهمترین آفت گل گاو زبان
مهمترین آفت گل گاوزبان کرم برگ خوار است که در زمان برداشت بیشترین خسارت را وارد می کند و چون در این زمان مبارزه ی شیمیایی صلاح نمی باشد، مبارزه ی بیولوژیک توصیه می شود. سفیدک پودری نیز ممکن است رخ دهد. تماس خارجی با برگ گل گاوزبان تازه ممکن است سبب خارش پوست در برخی افراد حساس شود. خارهای سطح گیاه می تواند تحریک کننده پوست شما باشد، بنابراین استفاده از دستکش هنگام کار با گل گاو زبان قابل توصیه است. گل گاوزبان بعلت داشتن آلکالوئید برای زنان باردار و کودکان مضر می باشد.

 

روش برداشت گل گاو زبان

مشکلترین مرحله در کار با گل گاوزبان، برداشت آن است. عمل گل چینی در اوایل خرداد صورت می‌گیرد و گلهای چیده شده را در کنار مزرعه روی پارچه یا سفره‌های پلاستیکی به ارتفاع ۳ – ۲ سانتیمتر پهن می‌کنند و برای آنکه آفتاب نخورد، روی آن پارچه می‌اندازند. البته خشک کردن محصول در سایه بهتر بوده و محصول مرغوبتری خواهد داد. میزان تولید گل گاو زبان در هر هکتار به طور متوسط ۶۰۰ کیلوگرم است که از هر ۱۰ کیلوگرم گل تر یک کیلو گل خشک به دست می آید.

بهم زدن گلها حین خشک شدن ضروری است. گل مرغوب گلی است که دارای دم سفید و گلبرگهای بنفش باشد. میزان عملکرد آن حدود ۱۱۰۰-۱۰۰۰ کیلوگرم گل تازه می‌باشد که از این میزان حدودا ۳۰۰ – ۲۵۰ کیلوگرم گل خشک بدست می‌آید.

 
 

زمان برداشت محصول گل گاوزبان

اولین زمان برداشت محصول در اواخر خرداد صورت می گیرد. از این زمان به بعد تا چند هفته میتوان با توجه به شکفته بودن گل عمر برداشت را ادامه داد.

 

سازگاری

گاوزبان بیشتر در بلندیهای رامسر، رودسر و شهسوار بصورت خودرو و نیز زراعی وجود دارد. شرایط آب و هوایی کوهستانی سردسیر و نیمه مرطوب که در طول بهار و تابستان دارای بارانهای متناوب هستند، برای کشت این گیاه مفید است.

گل گاوزبان ( به انگلیسی Borage)

گل گاوزبان یکی از گیاهان قدیمی است که استفاده های دارویی زیادی دارد، ارتفاع بوته گل گاوزبان گاهی اوقات به 60 سانتی متر یا بیشتر هم می رسد. گیاه گل گاوزبان بومی شرق میانه است که دارای یک تاریخ کهن در جنگ بوده و برای افزایش شجاعت و شهامت استفاده می شده است. همه قسمت های گیاه گل گاوزبان به جز ریشه، خوش طعم هستند و استفاده های دارویی یا آشپزی دارند. گل گاوزبان یک گیاه منحصر به فرد است و رشد سریعی دارد. گل گاوزبان یک گیاه سالانه است اما زمانی که بذر گل گاوزبان در یک قسمت از باغ کاشته می شود سال بعد هم دوباره رشد می کند.

در ماه تیر با ظاهر شدن گل های آبی گل گاوزبان، منظره زیبایی در باغ ایجاد می شود. پهنای بوته گل گاوزبان گاهی اوقات 30 سانتی متر یا بیشتر می شود.

کاشت گل گاو زبان :

کاشت و پرورش گیاهان دارویی مانند گل گاو زبان آسان است و حتی باغبانان با تجربه کم می توانند این کار را انجام دهند. گل گاوزبان باید در زمینی کاشته شود که از نظر مواد آلی در حد متوسط غنی باشد. اطمینان حاصل شود که خاک زهکشی خوبی دارد و PH در سطح متوسط باشد. بعد از گذشت سرما به طور مستقیم بذر را در زمین بکارید. بذر گل گاوزبان باید دریک مکان آفتاب گیر یا سایه جزیی کاشته شود. گل گاوزبان یک گیاه مقاوم است و می توان آن را حتی در پاییز و یا زمستان، زمانی که اولین نشانه های فصل بهار پدیدار می شود نیز کاشت. بذرهای گل گاوزبان را باید در عمق 0/6 تا 1/2 سانتی متر کاشت و فاصله ردیف های کاشت را باید 30 سانتی متر در نظر گرفت. زمانی که ارتفاع گیاهان گل گاوزبان به 10 تا 15 سانتی متر رسید آن ها را با فاصله 30 سانتی متر از هم تنک کنید. بذر گل گاوزبان در عرض چند روز جوانه می زند.

از آنجا که آبیاری بیش از حد نسبت به آبیاری کمتر از حد مشکل بزرگ تری است، باید بین هر آبیاری اجازه دهید که خاک اطراف گل گاوزبان خشک شود. قبل از کاشت گل گاوزبان، مقداری کمپوست به خاک اضافه کنید. با انجام این کار مقدار زیادی مواد مغذی برای گیاه فراهم می شود. اما باید مواظب باشید کمپوست بیش از حد اضافه نشود.

کاشت گل گاوزبان همراه با توت فرنگی باعث جذب زنبور عسل و افزایش باردهی میوه می شود. امروزه از گل گاوزبان در آشپزی استفاده محدودی می شود و بیشتر جنبه دارویی دارد و یا به عنوان چاشنی از آن استفاده می شود.

گیاه گل گاوزبان از زمان های دور به طور سنتی در درمان بیماری های زیادی مثل مشکلات کلیوی استفاده می شده است و بسیاری از افراد از گل گاوزبان به عنوان آرام بخش استفاده می کنند.

گل گاوزبان بعد از گل دهی به دانه می رود و افتادن دانه ها روی زمین باعث تداوم گیاه می شود. در صورتی که می خواهید گیاه در سال بعد مجددا رشد کند باید اجازه دهید گیاه دانه تولید کند ولی در صورتی که نمی خواهید گیاه در سال بعد باز هم رشد کند باید قبل از تولید دانه، گل ها را بچینید. پرورش گل گاوزبان در باغ به یک فضای اختصاصی نیاز دارد.

برداشت گل گاوزبان :

با کاشت بذر گل گاوزبان هر چهار هفته یک بار، یک منبع گل گاوزبان را تضمین خواهد کرد. برگ ها می توانند در هر زمان برداشت شوند و به صورت تازه استفاده شوند. بعد از برداشت می توان برگ ها را خشک کرد و از آن ها استفاده نمود. در صورتی که گل گاوزبان میزبان زنبورهای عسل باشد، عسلی که تولید می شود طعم بسیار عالی دارد.

هشدار :

کسانی که بیماری کبدی دارند نباید از گل گاوزبان استفاده کنند و ممکن است برای کبد سمی باشد. گل گاوزبان قرن هاست که توسط هزاران نفر مصرف شده است و به احتمال زیاد باید در سلامت کامل در مقادیر نرمال استفاده شود. استفاده زیاد از گل گاوزبان ممکن است اثر دیورتیک داشته باشد (باعث تکرر ادرار می شود).

 

گل گاو زبان از گیاهان دارویی و دارای روغنی است که به علت خاصیت شفا دهندگی از مدتها قبل به خصوص در فرانسه شناخته شده بود. این گیاه دارای شاخه های تو خالی وابدار است و ارتفاع آن به ۵۰ سانتی متر میرسد. برگهای این گیاه نسبتا بزرگ وچین خورده به رنگ سبز تیره و تخم مرغی شکل نوک تیزاند که به طور متنا وب بر روی ساقه گیاه قرار دارند. تمام سطح گیاه پوشیده از کرکهای سفید و منشعب است.گلهای این گیاه در انتهای ساقه قرار دارد و به رنگ روشن و ستاره ای شکل است. میوه این گیاه به شکل چهار فندق کوچک و به رنگ قهوه ای مایل به سیاه است. این گیاه در فرانسه “شکوفه آبی تندرستی” نامیده می شود. زیرا گلهای ان به رنگ آبی است و داروی خوبی است برای دهقانان که معمولا نیاز به تنفس بیشتر در هنگام کار کردن دارند. بعضی از نویسندگان معتقد ند که نام لاتین آن  یک اسم تغییر شکل یافته است  به معنی “قلب ” و به معنی “من اورده ام” زیرا اعتقاد بر این است که این گیاه قلب را تقویت می کند.

امروزه ثابت شده که محصولات حاصل از برگها و پودر این گیاه خاصیت ضد افسردگی دارد و باعث افزایش نشاط  روحی می شود.  به طور مثال : شربت ساخته شده از پودر این گیاه خاصیت ضد افسردگی و ضد استرسهای روحی و آرامش دهنده و تسکین دهنده قلب می باشد.

تاثیر دارویی:

این گیاه به عنوان مدرملین ومسکن ثابت شده است استفاده از این گیاه در فرانسه به عنوان ضد تب وناراحتی های ریوی (تنگی نفس)بسیار رایج است این گیاه به علت داشتن ترکیبات نمکی باعث افزایش فعالیت کلیه ها میشودو به همین دلیل استفاده از آن باعث کاهش تب می شود

همن خاصیت تسکین دهندگی آن به علت داشتن ترکیبات موسیلازدر کل اندامهای گیاه است

استفاده های غذایی از گل گاو زبان

از گلها وبرگهای این گیاه میتوان به عنوان چاشنی در نوشیدنی های تابستانی استفاده کرد

گل های این گیاه را میتوان برای تهیه مربا استفاده کرد این مربا برای افرادی که ازبستر بیماری برخواسته و دوران نقاهت را سپری میکنند وهمچنین برای افرادی که حالت ضعف دارند بسیار مفید است

گلها وبرگهای این گیاه را میتوان در سالاد وسوپ خیار به کار برد

برگهای قطعه قطعه شده گیاه را میتوان در پایان زمان پخت سوپ ها استفاده نمود

برگهای این گیاه را میتوان همراه با برگهای گل کلم پخت و مصرف کرد

برگهای تازه این گیاه نیرو بخش ونشاط آور است

استفاده دارویی

۱-گل گاو زبان یک گیاه مقوی برای غده فوق کلیوی به شمار می آید .همچنین مصرف این گیاه خاصیت ضد استرس های روحی (نشاط آور )دارد و برای زندگی پر دغدغه امروزی فوق العاده مفید است.

۲- گل گاو زبان از نظر عناصر معد نی به خصوص پتاسیم بسیار غنی است.

۳- دم کرده (چای)تهیه شده از این گیاه بدای کاهش تب بسیار مفید است.

همچنین دم کرده گل گاو زبان به عنوان یک محرک تولید شیر در مادران میشود.عرق این گیاه به عنوان یک داروی با ارزش برای التهاب چشم به کار میرود .

معتقد است که این گیاه که این گیاه برای درمان تب های عفونی / یرقان / سل / روماتیسم/ خارش(حساسیت های پوستی ) تورم ها وزخم های گلو و دهان مفید است.       

اندام مورد استفاده

برگ ها وبه مقدار کمتر گل ها اندامهایی هستند که مودر استفاده قرار می گیرند.

برگ ها در اوایل مرحله گل دهی جمع آوری میشوند.برگهایی که لک دار یا آفت زده باشد دور ریخته میشود .باید دقت داشت که چیدن برگها فقط در روزهای آفتابی یعنی زمانی که هواخشک است انجام میگیرد.

ترکیبات

انجیراستور: این گیاه دارای پتاسیم و کلسیم ترکیب شده با اسید های معدنی است عصاره تازه آن دارای ۳۰٪ و گیاه خشک آن دارای ۳٪ نیترات پتاسیم دارد

ساقه ها و برگهای این گیاه مقداری نمکهای موسیلاز دارد که هنگام جوشاندن وپختن به نیترات ونمکهای معمولی تبدیل میشود این نمکها سالم وبی خطرند و احتمالا خاصیت نیرو دهنده وتقویت کننده این گیاه به علت وجود این مواد است

زراعت

گل گاو زبان در خاکهای معمولی رشد میکند تکثیر این گیاه به سه طریق زیر صورت میگیرد

۱- تقسیم ساقه زیر زمینی در بهار

۲- کاشت قلمه در ماسه هنگام پاییز

۳- کاشت بذر گیاه در خاک نسبتا حاصلخیز وآفتاب گیر

تاریخ کاشت بذر از اواسط ماه مارچ ( اواخر اسفند ) تا ماه می (خرداد ماه) است چنانچه منطقه دارای زمستان خیلی سرد نباشد انجام عملیات کاشت را میتوان در پاییز انجام داد که در این صورت گیاهان سبز شده در اردیبهشت ماه سال بعد به گل مینشیند در حالی که گیاهان کاشته شده در بهار هیچ وقت زود تر از تیرماه گل نمی دهد

انجیراستور: فاصله ردیف های کاشت ۷۰-۵۰ سانتی متر و فاصله گیاهان بر روی ردیف حدود ۳۰-۲۰ است طبق تجربیات کشاورزان انگلیسی فاصله ردیف های کمتر در مبارزه با علف های هرز موثر است .

میزان بذر مورد نیاز حدود ۱۵-۱۴کیلوگرم در هر هکتار است .

گاو زبان گیاهی است چند ساله و دارای ریشه‌های نیمه غده‌ای كه بطور عمودی تا عمق 50 سانتیمتر در خاك فرورفته است و بعلت داشتن ریشه‌های اصلی و فرعی در اعماق خاك مقاومت آن در برابر خشكی خاك زیاد است. برگهای آن زبانه‌ای و پوشیده از خارهای ظریفی است كه به آن حالت خشن میدهد و به همین علت به گاوزبان معروف است. گلهای آن به رنگ قرمز خوشرنگی است كه پس از خشك شدن به رنگ آبی تیره در می‌آید .

تركیبات شیمیایی :

این گیاه حاوی مواد موسیلاژ، قندی، تانن و تركیبات فنلی و نیز مقدار كمی آلكالوئید میباشد (آرام بخش)

خواص درمانی : گاوزبان حواس پنجگانه آدمی را تقویت می كند. دمكرده آن نشاط آور بوده و رنگ رخسار را باز می‌كند.سینه را نرم می‌كند. تنگی نفس و دردگلو را شفا می دهد. دلهره و وحشت را از بین می‌برد. غم و غصه را كم كرده و برای كسانی كه با خود حرف می زنند بسیار خوبست. از برگهای تازه آن برای درمان جوشهای چركی دهان و درمان برفك استفاده می شود .

 

سازگاری :

گاوزبان بیشتر در ارتفاعات رامسر، رودسر و تنكابن بصورت خودرو و نیز زراعی وجود دارد. بطور كلی شرایط آب و هوایی كوهستانی سردسیر و نیمه مرطوب كه در طول بهار و تابستان دارای بارانهای متناوب هستند، برای كشت این گیاه مفید است.

 

روش تكثیر و كاشت :

كشت گاوزبان در دو فصل پائیز و بهار انجام می شود و بهترین روش كاشت بذر در فصل پائیز است. عمق كاشت 2ـ 1 سانتیمتر و فاصله بین بوته‌ها 50 ـ 40 سانتیمتر و فاصله بین ردیف‌ها 70ـ60 سانتیمتر است.

میزان مصرف بذر در هر هكتار 15ـ 10 كیلوگرم است. عمر مفید بوته گاوزبان 2 سال و حداكثر عمر آن 4 سال است. در مناطقی كه بارندگی به اندازه كافی و پراكندگی بارش آن مناسب باشد، كشت به صورت دیم صورت می گیرد. اما در مناطق خشك مانند اصفهان نیاز به آبیاری مرتب می باشد. مهمترین آفت این گیاه كرم برگ خوار است كه بیشترین خسارت خود را در زمان برداشت به گیاه می زند و چون در این زمان مبارزه شیمیایی صلاح نیست، لازم است از مبارزه بیولوژیك استفاده شود .

 

برداشت محصول :

عمل گل چینی در اوایل خرداد صورت می گیرد و گلهای چیده شده را در كنار مزرعه روی پارچه یا سفره های پلاستیكی به ارتفاع 3-2 سانتیمتر پهن می كنند و برای آنكه آفتاب نخورد، روی آن پارچه می‌اندازند. البته خشك كردن محصول در سایه بهتر بوده و محصول مرغوبتری خواهد داد. بهم زدن گلها حین خشك شدن ضروری است. گل مرغوب گلی است كه دارای دم سفید و گلبرگهای بنفش باشد. میزان عملكرد آن حدود 1100-1000 كیلوگرم گل تازه می باشد كه از این میزان حدوداً 300-250 كیلوگرم گل خشك بدست می آید.

گیاهی است علفی، یکساله به ارتفاع 15 تا 70 سانتی متر و دارای ساقه منشعب شیاردار و پوشیده از تارهای خشن. گاوزبان برگهائی منفرد، ساده و پوشیده از تارهای خشن دارد.

در قاعده ساقه گیاه برگها دارای دمبرگ مشخص ولی در قسمت های انتهائی آن تقریباً بدون دمبرگ است. گلهای آن که به تناسب محل رویش در فاصله ماههای فروردین و تیر ظاهر می شود.

رنگ آبی زیبا و بندرت سفید یا گلی دارد. کاسه و جام گل آن 5 قسمتی و منقسم به قطعاتی است که بدان ظاهر جدا گلبرگ می دهد. از اختصاصات جام گل آن اینست که قطعات پهنک جام، به لوله ای که در غالب گیاهان این تیره دیده می شود، منتهی نمی گردد.

و این خود بهترین وسیله تشخیص آن از گیاهان مختلف این تیره است. پنج پرچم بساک نزدیک به هم دارد که در قاعده میله آنها یک زائده زبانه ای شکل، به وضع قائم دیده می شود. مادگی آن دارای تخمدانی فوقانی است و پس از رسیدن نیز به میوه 4 فندقه ای تبدیل می شود که درون هر یک از آنها یک دانه تیره رنگ بدون آلبومن جای دارد.

تذکر: باید توجه داشت که در ایران گیاهی بنام Echium amoenum تحت نام گاوزبان مورد استفاده مردم قرار می گیرد و چون پراکندگی آن به حدی است که در غالب ارتفاعات کشور مخصوصاً در دامنه های البرز در ارتفاعات 1500 تا 2000 متری به وفور یافت می شود از این جهت بازارهای ایران همیشه دارای مقادیر زیادی از این گیاه که مورد اعتماد مردم از نظر درمانی است، می باشد مصرف گلهای این گیاه در همه نقاط کشور برای اثرات دارویی رواج دارد.

محل مناسب رویش

پراکندکی آن بیشتر در زمینهایی است که تحت اثر تابش ملایم نور خورشید قرار داشته و به علاوه از مواد ازته غنی باشد. لذا نوع خودروی آن بیشتر در کنار نرده ها ، باغها روی تل کودهای طبیعی و مزارع آفتاب گیر می روید.

 

روش کاشت

تکثیر این گیاه بوسیله دانه ( یا میوه دانه دار) صورت می گیرد. کاشت گیاه در زمینهای مرغوب، شخم زده و کوددار انجام می گیرد. برای اینکار در پائیز یا بهار دانه گیاه را با دست و یا دستگاههای مخصوص در زمین می پاشند و پس از جوانه زدن و پیدایش گیاه جوان فواصل آنها را نسبت به هم تنک کرده تا فاصله هر گیاه با گیاه بعدی 30 سانتی متر باشد.

روش دیگر آنست که دانه ها را به وسیله دستگاههای مکانیکی در امتداد خطوطی به فواصل 60 تا 70 سانتی متر می کارند و پس از آنکه گیاه جوان حاصل شد فاصله آنها را برابر 30 سانتی متر از یکدیگر می کنند. انجام این کار نیز در اواخر فروردین انجام می شود.

زمان برداشت

اولین زمان برداشت محصول در اواخر خرداد صورت می گیرد. از این زمان به بعد تا چند هفته میتوان با توجه به شکفته بودن گل عمر برداشت را ادامه داد.

روش برداشت

برداشت محصول زمانی صورت می گیرد که گیاه دارای گل باشد در این موقع ساقه گیاه را از قاعده قطع نموده به صورت بسته هایی در می آورند و سپس جهت خشک کردن در جریان هوا آنها را به انبارهای مخصوص منتقل می سازند. از هر هکتار زمین زراعی معمولاً معادل 900 تا 1100 کیلوگرم سر شاخه گلدار خشک شده بدست می آید که می توان گلهای آنرا با دست از سر شاخه ها جدا نمود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *